![](https://monikavoss.com/wp-content/uploads/2009/06/mvoss-webheader-002.jpg)
Zwesche de Johre
Dä Usdrock es escht e Antikwitätche, on mr es am staune, datte sech bes hütt jehalde hät. Jemeent es de Ziet zwesche Weihnachte on Neujohr, also… jenau jetz!!
Deht mr en de Historije erömkrose, deht mr erusfenge, dat de Lütt sech fröher 100 Johr lang met zwei Kaländers erömjeschlare hannt. Noh däm eene Kaländer feng et Johr fröher aan als wies noh däm angere, so hät mr also e beske Ziet dozwesche jehatt.
Wat make mer nu hütt eso zwesche de Johre? Fröher hät mr zwesche Weihnachte on Neujohr nix brassele dörfe. Nix wäsche, nix böjele, äwer müffele on süffele schonn! Zwesche däm Äng vom Alde on däm Aanfang vom Neue sollden de Lütt sech en fuule Ziet jönne, öm för jenoch Kawuppdesch zo sammele för de Wulackerei em neue Johr.
Prima, dommer dat hütt doch och! Von de Weihnachtsfierdaach ,d.h. von de Famillich, de Verwandtschaff mem janze Brassel drömeröm, hät mr jo jetz de Nas jestreche voll. Nit för ömmesöns heeßt et em Berjesche Land: Wenn Öhm on Tant emmer noch nit jonn wolle, beschmieß se doch mem Weihnachtsstolle!
Wat fott es, es fott, lommer flöck noh vöre kicke! Wat kömmer ons bes aan Silvester Joodes aandonn? Losst et met Schmackes rongkeröm krache, nit bloß de Korke!